voorbeeld van een kind reading

Lieve …                ??-??-16

Het eerste wat ik ervaar is dat “?” vooral jou erg in de gaten lijkt te houden. Hij kijkt veel naar jou om je te observeren. Hij voelt als een serieuze wijze jongen die niet al te veel uit over zijn binnen wereld. Het lijkt of hij je graag van een afstandje bekijkt. Hij kan stil zijn en zwijgen en kijkt. Wat doe jij? Waarom doe je dat? Wat beweegt jou? Waarom doe je iets juist wel of niet? Wanneer wil je iets wel of niet? Op basis waarvan dan? Op welke basis maak jij beslissingen? Hoe weet je wat je moet doen? Hoe weet je dat het goed is wat je doet? Is dit op basis van een pure gok of zit er ook wat achter? Wat zit er dan achter? Hoe weet je wat je moet doen? Hoe weet je dat datgene wat je doet goed is om te doen?

Zoveel mensen lijken gewoon maar wat te doen, zonder diep van binnen stil te staan waarom ze iets willen doen. Ik kan dat niet zo goed. Ik vind dat moeilijk. Ik heb bedenktijd nodig, even rust om te bedenken hoe ik verder ga, verder wil. Ik lijk soms wat traag op gang te komen in mijn reactie maar weet dat er van alles gebeurt van binnen bij mij. Ik kan niet altijd direct reageren omdat ik nog wil voelen en ervaren van binnen wat ik met alle gevoelens en prikkels die binnen komen aan moet/moet doen. Ik heb tijd nodig om dit te verwerken en om hierop te reageren. Soms verstijf ik en kan ik even niet reageren zoals er gevraagd wordt. De verzoeken dreunen soms achter elkaar door en het helpt mij niet om daardoor sneller tot een reactie te komen. In plaats van direct te kunnen reageren komen er nog meer impulsen op mij af die ik eerst weer moet verwerken om vervolgens nog na te denken te voelen wat ik hier mee kan en wat ik er vervolgens mee ga doen. Soms is er te veel wat verwerkt moet worden dan wordt ik boos en ga ik schreeuwen/gillen. Het is mij dan gewoon te veel!! To much information in wat voor vorm dan ook. Informatie kan ook op mij afkomen door emoties die ik zie of bewegingen die ik om mij heen ervaar. De dingen om mij heen kunnen heel intens voelen. Soms hard binnen komen. Ik probeer de dingen te verwerken en te begrijpen en te doorgronden maar heb daar even tijd voor nodig en rust tussendoor. Ik kan het heerlijk vinden als ik even op mezelf ben en er gewoon even kan en mag zijn zoals ik ben en waarbij ik even geen interactie met anderen hoef te hebben en mijn hoofd de tijd krijgt om dingen te verwerken. Waarbij ik gewoon heerlijk op een afstandje de boel kan bekijken, analyseren en verbanden kan leggen. Ik kijk graag naar jou. Hoe jij de dingen doet. Hoe jij weet wat je kan doen, in welke situatie. En ik wil weten waarom. Waarom je op die wijze reageert of waarom je die bepaalde keuze maakt. Ik vind het fijn als iets expliciet maakt. Ik vind het fijn als ik letterlijk weet wat er van binnen speelt bij jou en wat er van buiten zichtbaar wordt. Ik vraag mij af hoe jij omgaat met de buiten wereld die soms onverwacht je binnenwereld kan toe treden waarbij het kan voelen alsof er iemand bij je inbreekt.

Hoe maak jij kenbaar dat iemand even mag wachten totdat je de deur open wil doen en verbinding WIL maken.

Soms wil ik op een afstandje blijven en wil ik niet dat een ander voor mij bepaalt wat ik allemaal in de ogen van een ander zou moeten doen. Ik zou best meer ruimte voor mezelf willen, al weet ik niet zo goed hoe. Wat doe jij als iets je overweldigd? Wat doe jij als je een stapje terug wil doen omdat iets je te veel/te heftig wordt? Wat doe jij als je overloopt en de tijd niet krijgt om alles wat binnen komt een plekje te geven? Wat heb jij geleerd over jezelf in omgang met jezelf en de buitenwereld om je heen? Wat kun je aan mij laten zien? Wat kun je mij leren om mij minder overweldigt te voelen van alles buiten mij wat er op mij afkomt? Hoe kan ik leren voor mijzelf grenzen aan te geven en toch in contact te blijven met de ander? Hoe kan ik blijven communiceren zonder dat ik als het ware verstijf/verstar wat maakt dat ik even niet goed meer kan reageren?

Wat doe jij? Ik wil het graag zien. Ik zou wel willen dat je mij letterlijk uitlegt waarom je ergens voor kiest en wat jou achterliggende reden/gedachte is. Ik wil jouw beweegredenen leren kennen en begrijpen. Ik wil van jou leren. Ik wil leren en zien hoe jij jezelf staande houd in deze wereld en hoe je trouw blijft aan jezelf. Wanneer zeg jij dat iets je te veel wordt? Wanneer kies jij voor rust? Wanneer mag je rust van jezelf nemen en wat zeg je dan tegen een ander als diegene toch een beroep op jou wil doen en daarmee je rust verstoort? Ik wil de baas zijn over mijn eigen leven en kunnen kiezen voor rust als ik dat hard nodig heb. Ik wil mijn grenzen leren aangeven dat als een ander maar door blijft vragen/eisen en als dit op dat moment te veel voor mij is, dat ik dat kenbaar kan maken. Dat voorkomt een overbelasting vanuit mij met bijbehorende lichamelijke frustratie uitingen en het voorkomt dat de ander maar door blijft gaan zonder zijn/haar doel te bereiken. Ik kan het dan gewoon niet. Laat mij dan even, denk ik dan. Rust wil ik dan. Mijn hoofd kan dan even niet nog meer aan. Ik heb tijd nodig om de vaak intense binnenkomende prikkels een plekje te geven.

Te veel verschillende dingen tegelijk, maken mij gek/onrustig. Ik raak dan het overzicht kwijt en het lukt mij dan moeilijk om ergens mijn houvast te vinden. Vaak heb ik even tijd nodig om bij iets te acclimatiseren. Om mij er mee te verbinden en het toe te laten. Wanneer ik steeds uit mijn verbindingsproces wordt getrokken dan maakt mij dat onrustig en ik word er als het ware door leeggezogen. De verbindingen die ik met de dingen om mij heen maak zijn intens en kosten even energie om die verbinding tot stand te laten komen. Wanneer ik als het ware regelmatig moet inpluggen en uitpluggen dan maakt mij dat zo moe en het frustreert ook. Een verbinding is fijn, maar een verstoring ervan is erg irritant te noemen. Dan denk ik, laat mij nou even. Ruk mij nou niet steeds weg. Ik ben hier nog maar net op deze plek/in deze situatie. Ik ben net geaard/ ingeplugd/ geacclimatiseerd of hoe je het ook wil noemen en ik heb net de boel weer onder controle. Dat duurt altijd eventjes voordat ik een situatie weer even overzie. Dat ik weer weet waar ik binnen die situatie sta en wat ik daar wil gaan doen. Welk plan ik meeneem en waarom. Welke behoeftes ik heb en welke keuzes ik daar wil maken.

Om dat te bepalen heb ik altijd even tijd nodig. Mijn binnen wereld is intens net als die van jou. Ik kijk naar jou om te leren hoe jij hier mee omgaat. Vertel/deel met mij wat je wil delen op een manier die bij mijn leeftijd past. Ik wil graag de redenen weten/begrijpen achter je besluiten en achter je acties en ik wil graag leren en weten wat jij doet als jouw omgeving je overweldigt en te veel wordt. Hoe houd jij figuurlijk je deur dicht en je tuinhekje op slot zodat een ander niet ineens in één keer je kamer binnen dendert?

Ik ben erg benieuwd. Ik ben erg nieuwsgierig. Ik wil graag alles weten. Ik wil graag alle processen binnen een mens begrijpen en dan vooral op de keuzes die mensen maken en waarom ze doen wat ze doen.

Mama, ik hou van jou en ik kijk graag naar jou. Ik weet dat jij mij veel kan leren. Ik weet dat ik een spiegel voor jou kan zijn. Misschien niet altijd een makkelijke spiegel. Weet dat ik er ook voor jou ben, net als jij er ook voor mij bent. Ik kan jou helpen om dieper naar jezelf te kijken en je keer op keer af te vragen waarom doe ik wat ik doe? Welke achtergronden bepalen wat ik doe en waar ik voor sta? Hoe komen mijn keuzes tot stand?

 

Ik vind je lief! Wees niet onzeker als ik naar je kijk. Je mag er zijn net zoals ik er mag zijn. Wij mogen er zijn! Als wij elkaar maar begrijpen!

 

Liefs “?”.

 

 

Ter info…

 

Belangrijk is om de kind reading voor jezelf te houden en nooit te gaan bespreken met je zoon. 

De energie die ik lees zit in het dieper weten (vaak onbewuste).

De informatie is voor jou bedoeld om over na te denken en eruit te halen wat goed voelt voor jou. 

De taal waarin iets wordt verteld vanuit het kind is losgekoppeld van de leeftijd van het kind. 

Het komt bij mij met wijze woorden binnen.

Haal er uit wat goed voor je voelt!

 

Ik wens jullie het allerbeste samen!

 

Liefs Jolijn Betgen